"Restauraties zijn gevaarlijke projecten. Zelden rond je ze af in de tijd die je vooraf, vaak met naïef enthousiasme, calculeert. Op dit moment ben ik al weer enige tijd bezig om mijn jarenzeventig-Eend in elkaar te zetten. Uiteraard met wisselende progressie.

In 2003 koop ik een 2CV6 uit augustus 1976 in de kleur bleu myosotis (vergeetmenietjesblauw). Hoewel deze voiture op het eerste gezicht heel aardig lijkt, blijkt na demontage de koets te slecht (lees: rot) om mee door te gaan. De bodemplaten en de vergane ‘voetendoos’ zien er beroerd uit. Ook de rechterdorpel en het motorkapscharnier zijn er slechter aan toe dan ik tijdens de vluchtige aankoop heb gezien. De missie ‘myosotis’ wordt dus al snel uitgebreid met het zoeken naar een ander exemplaar: een Eend met in elk geval een harde koets. Hoewel ik verwacht dat dit niet à la minute lukt, vind ik al snel een Zuid-Franse 2CV4 uit 1975. Geen vergeetmenietjesblauwe, maar wel in een kleur die in de buurt komt: bleu pétrel (stormvogelblauw).