Wie nog écht over de Deuxchevaux kan meepraten, wie ook liever niet van ‘de Eend’ en al helemaal niet van ‘Lelijke Eend’ spreekt, wie nog heeft meegemaakt dat de ‘Spot’ in de showroom verscheen, moet inmiddels van middelbare leeftijd zijn. Dan ben je van de generatie die daarvoor ook al had moeten kiezen tussen Puch en Tomos. En zoals je toen koos voor het choppermodel bromfiets, Puch óf Tomos, en niet voor de buikschuiver, Kreidler of Zündapp, zo waren je eerste auto’s Frans. In het ideale geval.

Mijn eigen mobiliteitshistorie begint pas halverwege de jaren zeventig en dan kies je je auto’s niet in de showroom maar kijk je wat de markt te bieden heeft voor het schamele bedrag dat je kunt besteden. Het budget mag in de loop der jaren veranderd zijn, in de folder en showroom tref je mij overigens nog steeds zelden. Hoewel er in het instapsegment altijd genoeg 2CV’s voorhanden waren, was mijn eerste auto een Volkswagen Kever. Ik beken. Erger nog, zodra ik ietsje meer te besteden had en kon kiezen, kocht ik een Renault 4. Een hele serie van die concurrentjes heb ik in de laatste jaren van hun leven mogen begeleiden. Eigenlijk maakt het niet zo heel veel uit. Het is allebei in vele opzichten Frans, schakelt met een stootstang, is makkelijk zelf te onderhouden en goedkoop in het gebruik. Roest allebei legendarisch, met een duidelijke voorsprong voor de Renault.